6 มกราคม 2549       
วันนี้เอารูปเก่าๆมานั่งดู ก็ตลกดี สมัยก่อนผมผอมมากๆเลยล่ะ เห้อ! แต่ตอนนี้สิ ไม่อยากพูดถึงเลย อาจจะเป็นเพราะว่าตอนนั้นยังไม่รู้อะไรมากๆ เห็นรูปตอนตัดผมเด๋อด๋าเรียนปี1ใหม่ๆแถมดัดฟัน เหอๆ หน้าเหมือนแขกเลย ตอนนั้นยังคร่ำเคร่งกะการ drawing โครงร่างคนอยู่เลย จำได้ว่าวิชาวาดเส้นได้ A เลยล่ะ แต่ตอนนี้วิวัฒนาการมันเปลี่ยนไปแล้ว ทุกอย่างอาศัยความทันสมัยของโลกปัจจุบันเข้าช่วยหมด และทำให้เราเป็นคนขี้เกียจกะอะไรที่ทำจากมือเช่น วาดรูป ประดิษฐ์การ์ด ภาพปะติด และอื่นๆ แต่ถ้ามันมาจากความรู้สึกจริงๆ ผมก็ยังคงทำด้วยความรักและสมัครใจนะ และมีความสุขกะการทำให้คนที่เรารักด้วยล่ะ...
........................................................
จริงๆแล้วมันก็คงต้องมีอะไรแปรเปลี่ยนไปตามกาลเวลาของมันนะแหละ เพียงแต่ว่าอะไรๆที่เรายังคงระลึกถึงอยู่เสมอๆมันก็ยังคงไม่จางหายไปง่ายๆ เพียงแต่ว่าผมเป็นคนจดจำอะไรได้นานๆและรู้สึกดีๆกับความทรงจำดีต่างๆถ้าได้นึกถึง ตอนนี้ผมก็เริ่มโตๆขึ้นเยอะแล้ว มีงานมีการทำ สนุกกับงานและสังคมใหม่ๆที่ทำให้ได้เรียนรู้และรู้จักทักทายกับมันในหลายๆแง่มุม ความคิดที่ยังยึดติดอยู่ก็อาจจะยังคงเดิม แต่อะไรที่มันแย่ๆก็คงต้องปรับเปลี่ยนแล้ว เพราะเราก็คงอยากเป็นคนดีๆคนนึงนะแหละ เพียงแต่ว่า สิ่งที่เป็นโอกาสที่สวยงาม จะเข้ามาหาเราเพื่อให้เราได้เริ่มใหม่ไหม ยังไม่รู้เลย การเดินทางของผมและเพื่อนที่อยู่ติดกายผมก็ยังคงเดินต่อไป  ตราบใดที่ท้อๆก็คิดถึงตอนที่เราดีๆนั้นมันก็เยี่ยมมากๆแล้ว
........................................................
ปล.ดีใจมากๆที่อะไรๆมันทำให้ทุกอย่างดีขึ้น การรักษามีหลากหลายวิธีให้ลูกค้าอย่างผมได้เลือกวิธีที่มีความเสี่ยงน้อยที่สุด มันทำให้คนอย่างผมชื่นใจขึ้นมาทีเดียว

ปล2. ผมยังคิดถึงเขาทุกวันเน้อ...เอากล้อง pentex นะดีแล้ว อย่าเอาฟูจิเลย ฟันธง!!