มีอะไรบางอย่างที่ทำให้มีความรู้สึกดีๆในปีใหม่ ฉันไปหาคุณหมออีกโรงพยาบาลนึง ซึ่งเขาก็บอกว่าเชี่ยวชาญด้านนี้ ได้เจอหมอผู้หญิงตัวเล็กๆหน้าตาใจดี นั่งฟังเขาเล่าความเป็นมาของอาการและผลที่ทำให้ดีใจว่า ถ้าฉันรักษาที่นี่จะไม่ต้องผ่าตัด และใช้ชีวิตเหมือนปกติ มันก็น่าดีใจไม่น้อย เขาพูดจนฉันคิดว่ามันก็คงจะจริงที่ว่า เราเผชิญกับมันมาแล้วตั้งหลายปี จนมันกลายเป็นเพื่อนฉัน แล้วทำไมฉันถึงไม่รับมันมาเป็นเพื่อนฉันตลอดไปเลย ทั้งๆที่มีมันอยู่ เราก็ไม่ได้ทุรนทุรายมาก อย่างน้อยก็นานๆครั้งที่จะเป็นแบบรุนแรง ดีกว่ามานั่งวิตกว่าหลังจากผ่าตัดแล้วจะเป็นยังไง เพราะโรคที่ฉันเป็น เป็นส่วนที่ลิ้งค์ถึงเส้นประสาทพอดี ถ้าเกิดอะไรผิดพลาด ฉันอาจจะเป็นทุกข์ใจให้กับครอบครัวและคงเป็นภาระใหญ่ๆดี ทีเดียวที่ลูกชายเดินขาก็ไม่เท่ากัน ฉันปลงแล้วกับโรคนี้ ฉันกินยาจนเป็นขนมชนิดนึงที่ต้องพกติดตัวไปแล้ว จะเป็นไรไปถ้าหากว่า มันจะอยู่แบบถาวรในแบบที่ฉันยังคงใช้ชีวิตเหมือนปกติคนทั่วไป ฉันไม่อยากให้แม่ ให้ยาย มาเดือดร้อน และทุกข์ใจกับตัวฉัน ฉันไม่อยากให้ตัวเองเป็นเด็กที่ไม่สู้ดีนักในทุกๆเรื่อง เพราะที่เป็นอยู่แค่นี้ก็คงมากพอแล้ว ปีใหม่นี้แม่ฉันเอ่ยปากชวนให้ฉันไปเที่ยวที่เชียงใหม่ มันอาจจะดูเร็วไปหน่อยที่เพิ่งรู้แต่ก็ดีไม่น้อยที่จะได้ไปกับพ่อ กับพี่สาว น้องๆหลานๆ มันคงเป็นการพักผ่อนและลดความหวาดวิตกกับเรื่องอื่นๆไปได้มาก ยายบอกฉันคำๆนึงในคืนวันที่ดีๆของหลายๆคนว่า ยายอยากเห็นฉันทำหน้าตาเหร่อหรา ยิ้มๆหรือเฮฮาบ้าง ไปเที่ยวกับแม่บ้างนะดีแล้ว ฉันมานั่งคิดก็คงจริงๆฉันมีแต่เรื่องหดหู่ไปรบกวนยายอยู่เรื่อยๆเลย ...
แต่อย่างน้อย ในหนึ่งวันของการหยุดในเทศกาลนี้ ฉันจะใช้ชีวิตอยุ่กับยายที่ฉันรักอย่างเต็มที่... ฉันสัญญา
..........................................................................
ปล. สมุดบันทึกประจำวันเล่มใหม่ที่ได้จากคนที่ฉันรู้สึกดีๆ คงได้ใช้อย่างภาคภูมิใจในปีหน้าแน่ๆ..ฉันเชื่ออย่างนั้น